Epidemya ng Kalungkutan: Ang Kawalan ng Ugnayan ay May Panganib ng Maagang Pagkamatay na Katumbas ng 15 Sigarilyo Bawat Araw

Ang kawalan ng makabuluhang ugnayang panlipunan ay nagpapataas ng panganib ng maagang pagkamatay sa antas na katumbas ng labis na paninigarilyo. Ang nakababahalang konklusyong ito ay napatunayan ng isang malawakang meta-analysis na sumaklaw sa humigit-kumulang 300 libong tao.

Inilathala ni Prof. Dr. Julianne Holt-Lunstad at ng kanyang pangkat sa Brigham Young University (BYU) noong 2010 sa kilalang journal na PLOS Medicine ang isang madalas sipiing pagsusuri. Pinagsama-sama ng pag-aaral ang 148 pananaliksik at may kabuuang 308,849 kalahok na sinubaybayan sa average na 7.5 taon.

Ang mga taong may matitibay na relasyong panlipunan ay may 50% na mas mataas na posibilidad na mabuhay nang mas matagal kumpara sa mga nakahiwalay. Ang epekto ng mahinang pakikipagkapwa ay napatunayang katumbas ng paninigarilyo at pag-inom ng alak, at higit na mapanganib kaysa sa kawalan ng ehersisyo at labis na katabaan (obesity). Noong 2015, naglabas ang parehong pangkat ng ikalawang meta-analysis sa Perspectives on Psychological Science na nagpapatunay na ang pagkaramdam ng kalungkutan ay nagpapataas ng panganib ng maagang kamatayan ng 26%, ang social isolation ng 29%, at ang pamumuhay nang mag-isa ng 32%. Noong 2023, naglabas ang US Surgeon General na si Dr. Vivek Murthy ng pampublikong babala sa kalusugan kung saan inihalintulad ang pinsala ng paghihiwalay sa paninigarilyo ng hanggang 15 sigarilyo bawat araw. Bakit napakalungkot ng mga kabataan ngayon? Ipinapakita ng mga pangunahing survey na ang kabataan ang pinakamalungkot na grupo: sa survey ng Cigna noong 2018 sa 20 libong Amerikano, ang Generation Z ang may pinakamataas na marka ng kalungkutan, at sa ulat ng Harvard Making Caring Common noong 2021, 61% ng mga may edad 18–25 ang dumanas ng matinding kalungkutan. Bagama't hindi solong dahilan ang social media, pinatutunayan ng mga eksperimento na ang pagbabawas ng screen time ay nagpapababa ng lumbay. Ang mga like at comment ay nagbibigay ng pahiwatig ng koneksyon, ngunit hindi nito kayang palitan ang init ng boses, eye contact, at pisikal na presensya.

Isang Biyernes ng gabi, isang tinedyer ang nakahiga sa kama habang nag-i-scroll sa Instagram. Sa screen, lahat ng kakilala ay nagkakasiyahan at tumatawa. Oras-oras siyang nakatingin; pagpatay ng screen, ang katahimikan ng kwarto ay sumasalubong kalakip ang pakiramdam ng pagiging naiwan.

Gawing pirmihang plano ang pakikipagkita nang personal sa isang kaibigan kahit man lamang minsan sa isang linggo. Sa halip na mag-like ng post, tawagan ang tao o magpadala ng voice message. Maghanap ng mga paulit-ulit na totoong samahan tulad ng mga libangan, kurso, o volunteer groups.

Nagbibigay ng impresyon ng ugnayan ang social media, ngunit kadalasan ay iniiwan tayong nag-iisa sa harap ng mga digital na display. Ginagawang masaya at magkatuwang ng Limitra Social ang digital detox. Simulan ang shared focus lock kasama ang mga tunay na kaibigan; lumabas sa screen at lasapin ang tunay na pakikipagkapwa nang harapan.